کابل؛ پایتختی آلوده، بدون معیارهای زندگی و بی نظم

پایتخت کشورها از جمله پر ازدحام ترین شهرهای هر کشور بوده و به دلیل فراهم بودن امکانات بیشتر برای زندگی و کار، بیشتر مورد توجه است.

پایتخت ها با توجه به نفوس و علاقه زیاد لیل نیاز به نظم بیشتر و فراهم آوری امکانات بیشتر دارد.

کابل به عنوان پایتخت افغانستان نیز از این امر مستثنی نیست و بنابر آنچه گفته شد، نسبت به دیگر شهرهای کشور مزدحم تر بوده و هر روز به میزان نفوس آن اضافه می شود.

اما به دلیل عدم مدیریت لازم و کارا، این پایتخت با دیگر پایتخت ها متفاوت است.

شاید کابل را بتوان بی نظم ترین، آلوده ترین، ناامن ترین، بدون امکانات ترین، تاریک ترین و بدون معیارهای زندگی شهری عنوان کرد.

کابل در حال حاضر کمترین امکانات لازم را داراست و بی نظمی آن نیز بیداد می کند.

پیاده روها یا از سوی دوکانداران مورد استفاده قرار گرفته و از استفاده پایتخت نشینان به دور مانده که این امر به گرفتن پول (حق) از سوی شهرداری بر می گردد که اجازه استفاده دوکانداران به پیاده روها را می دهد.

یا هم از سوی نهادهای امنیتی، اجتماعی، تحصیلی و دولتی با گذاشتن دیوارهای کانکریتی مسدود شده و پایتخت نشینان حق استفاده از آن را ندارند و یا پیاده روهای پایتخت از سوی بلندمنزل ها با ایجاد فضای سبز، بسته شده اند.

برای همین شهروندان کابل ناچارند تا برای پیاده روی از سرک هایی استفاده کنند که توقف موترها در نقاط مختلف آن، بر مشکلات آنها می افزاید.

بی نظمی از دیگر مشکلاتی است که نمونه آن تنها شاید در پایتخت افغانستان دیده شود.

عبور و مرور موترهای مختلف با پلیت ها و نشان های مختلف و استفاده از هارن های گوناگون، تردد موترها از هر مسیری که بخواهند که در این امر پولیس ترافیک خود نقش اساسی دارد و راه هایی را به شکل غیرقانونی در اختیار راننده گان قرار می دهد؛ عدم موجودیت سرک های معیاری از موارد ابتدایی بی نظمی در کابل هستند.

به این بی نظمی ها اگر عدم موجودیت فضای سبز، انداختن آب دهان و کثافات در هر مکان ممکن، رفع حاجت در مکان های عمومی و دیگر موارد نیز اضافه شود «تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل».

اما پایتخت افغانستان تنها به بی نظمی شهره نیست، عدم موجودیت معیارهای زندگی و نداشتن استندردهای لازم برای زندگی از دیگر مشکلات کابل نشینان است.

بی برقی، فاصله طبقاتی فراوان و چشمگیر، حضور اقوام مختلف با فرهنگ های متفاوت، تردد مواشی در مرکزی ترین نقطه کابل و دیگر موارد از جمله معیارهایی است که کابل را به یک پایتخت بدون استندرد زندگی تبدیل کرده است.

کابل تنها پایتخت جهان در عصر حاضر است به لطف مهارت و کارایی شرکت «برشنا»، تاریک است و مردم آن برای داشتن برق باید خوشحال باشند.

با این حال، آلودگی بی حد در پایتخت به ویژه در فصل سرما؛ خود باعث مشکلات تنفسی، عروقی و صحی برای پایتخت نشینان شده و یک مشکل عمده به حساب می آید.

در روزهای فصل سرما؛ صبح وقت و شام هر روز آلودگی هوای کابل به حدی است که با هیچ معیاری قابل سنجش نیست و شماری به دلیل مشکل تنفسی با خطر از دست دادن زندگی روبرو هستند و دیگر افراد نیز با خطر ابتلا به مشکلات تنفسی مواجه اند.

همه این مشکلات در حالی نگران کننده تر به نظر می رسد که اداره نظافت (شهرداری) پایتخت، به عوض رسیدگی به کارهای اساسی در فصل گرما، تمام مشکلات و کارهای خود را همزمان با بروز مشکلات برای مردم آغاز می کند.

با همه تلاش ها، کابل هنوز هم از معیارهای زندگی به دور مانده و نیاز جدی به رسیده گی برای حل آن دارد که دولت مردان باید فکری برای آن داشته باشند.

هرچند که تلاش جلسات شش و نیم به رهبری «امرالله صالح»، معاون نخست ریاست جمهوری باعث شده تا دستکم جرایم روزانه از جمله سرقت موبایل و پول کاهش یابد؛ اما ناگفته نباید گذاشت که کابل برای رسیدن به یک پایتخت با حداقل امکانات، به زمان بیشتری نیاز دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *