زخمی های طالب به شکل قانونی در بیمارستانهای دولتی تداوی می شوند

۳ جدی ۱۳۹۴

almarr.031مقام های وزارت دفاع ملی می گویند که زخمی های طالبان که در میدان جنگ دستگیر می شوند، به صورت قانونی در بیمارستانهای این وزارت و دیگر بیمارستان های دولتی، معاینه می شوند.

بیمارستان سردار محمد داود خان، یکی از بزرگترین بیمارستان های کشور است که زیر نظر وزارت دفاع ملی فعالیت کرده و وظیفه رسیده گی به وضع صحی سربازان و نیروهای امنیتی حادثه دیده از میدان های نبرد و یا حملات انتحاری و انفجاری را دارد.

به تازه گی گزارشی نشر شده است مبنی بر اینکه، طالبان زخمی در این بیمارستان مورد معاینه قرار گرفته و به مانند سربازان زخمی شده از امکانات این بیمارستان بهره می برند.

دولت وزیری، سخنگوی وزارت دفاع ملی در گفتگو با خبرگزاری خاورمیانه گفت که معاینه زخمی های طالبان در بیمارستان های سردار محمد داود و امنیت ملی، بحث تازه ای نیست.

به گفته وی، بر اساس قوانین بین المللی جنگ، نیروهای امنیتی کشور اجازه کشتن زخمی های دستگیر شده در میدان نبرد را ندارند و این امر تفاوت آنها با شورشیان را ثابت می سازد.

وزیری اظهار داشت که یک طالب زخمی باید معاینه شده و بعد از دستیابی به سلامتی مورد تحقیقات قرار گرفته و به سارنوالی معرفی می شود؛ چون یک فرد زخمی نمی تواند مورد بازپرسی قرار گیرد.

سخنگوی وزارت دفاع اظهار داشت :«معاینه تمام زخمی های طالبان و دیگر گروه های شورشی، تحت تدابیر جدی امنیتی صورت گرفته و بعد از صحتمندی بلافاصله به مراکز امن برای بازپرسی انتقال داده می شوند.»

منبع در پاسخ به سوالی در مورد اینکه معاینه طالبان در کنار سربازان و نیروهای امنیتی کشور که به دست همانها زخمی شده اند، بالای روحیه سربازان اثر منفی دارد یا نه؟ اظهار داشت که تفاوت نیروهای امنیتی کشور با شورشیان همین است که زخمی را نمی کشند و به آنها کمک نیز می کند.

در این گزارش گفته شده است که سربازان امنیتی کشور از این رویکرد شکایت دارند و این کار را یک رویکرد منفی بالای روحیه شان دانسته اند.

با این هم، بر اساس قوانین کنوانسیون ژنیو، افراد درگیر در جنگ نباید به خاطر نژاد، مذهب، جنسیت و عقاید سیاسی بدون معاینه باقی بمانند.

اما این سیاست و حمایت از اصل کنوانسیون ژنیو در حالی است که طرف مقابل نیروهای امنیتی در مقابل این نیروها هیچ ترحمی نداشته و تمام زخمیهای میدان نبرد را به شکل بیرحمانه می کشند.

همچنین در زمان کنون، سطح تلفات در میان نیروهای امنیتی در میدان های نبرد در سراسر کشور در برابر طالبان، افزایش یافته و به نوعی سیاست ترحم بر زخمی های طالب را زیر سوال می برد.

این مشکلات زمانی زیاد می شود که شمار زیادی از طالبان که یا زنده و یا زخمی دستگیر می شوند بعد از مصارف زیاد صحی، از زندان رها شده و دوباره در برابر نیروهای امنیتی به نبرد می پردازند.

نمونه این رهایی ها بی پیشینه نیست و در بسیاری از ولایت ها، مقام های بلند رتبه طالبان که کشته شده اند، از سوی مسوولان محلی گفته شده که چندی پیش از زندان رها شده بود.

حال سوال این است که چطور می توان به نیروهای امنیتی روحیه داد که زحمات آنها در میدان نبرد به هدر نرفته و با دشمن آنها برخورد درست و مناسب می شود؟

با این حال، در نیمه اول امسال بیش از ۴۰۰۰ سرباز و پولیس افغان کشته و بیش از ۸۰۰۰ تن دیگرشان زخم برداشته اند و اکنون نیز نیروهای امنیتی کشور در حال نبرد شدید با مخالفان در شماری از مناطق کشور از جمله هلمند هستند.

بیمارستانهای ،

دولتی

زخمی های،

طالب ،


دید گاه خود را بنویسید آدرس ایمیل و شماره در دید گاه نشر نخواهد شد

Comment is not allowed